ေႏြးေထြးစြာ ေအးျမျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ မာန္လႈိင္းငယ္မွ ႀကိဳဆိုပါသည္။ အႀကံျပဳခ်က္မ်ား၊ ေ၀ဖန္စာမ်ားကိုလည္း ၾကားခ်င္ပါသည္။

Saturday, November 17, 2007

အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲ

မာန္လႈိင္းငယ္

“အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲ”

အခ်စ္အေၾကာင္းကို ေရးေပးပါတဲ့ ... ေမပ်ဳိ က က်ေနာ့္ကို TAG လုပ္ထားေတာ့ က်ေနာ္လည္း စဥ္းစားၿပီး ေရးရေတာ့မွာေပါ့။ အခု ေရးလိုက္ပါၿပီး။

အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲတဲ့။ လူတိုင္းက အဓိပၸါယ္ေတြ ဖြင့္ၾကတယ္။ အမ်ဳိးမ်ဳိး၊ အေထြေထြပါပဲ၊ လူတိုင္းက အဓိကထားၿပီး ေျပာျဖစ္ၾကတာက ေၾကာင္းအရာႏွစ္ခ်က္ထားၿပီ ေျပာၾကတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ လူတိုင္းသိၿပီးသားေတြပါပဲ။ ၅၂၈ ဆိုတဲ့ အခ်စ္နဲ႔ ၁၅၀၀ ဆိုတဲ့ အခ်စ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္လည္း ဒီအေၾကာင္းေတြအေပၚမွာပဲ အေျခခံၿပီး ေျပာရမွာပဲ။ က်ေနာ္တို႔ ထိေတြ႔ေနတာက ဒီႏွစ္ခ်က္ပဲ ရွိတယ္မဟုတ္လား။ ၅၂၈ ဆိုတဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကို လူအေတာ္မ်ားမ်ား ေျပာၾကပါတယ္။ က်ေနာ္လည္ ျပန္လည္ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ဟာ မိဘနဲ႔ သားသမီးအခ်စ္ကို ေျပာၾကတယ္။ မိဘနဲ႔ သားသမီးခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ဟာ ေအးျမတယ္။ ၾကည္ႏူးတယ္။ ေက်နပ္တယ္လို႔ လူေတြ အမ်ဳိးမ်ဳိးေျပာၾကတယ္ေနာ္။ ဟုတ္ပါတယ္။ တကယ္လည္း ေအးျမပါတယ္။ တခါတေလမွာလဲ ပူေလာင္ေစတဲ့ အခ်စ္ေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ ဥပမာ ေျပာရမယ္ဆိုရင္။ ။ သားသမီး အရမ္းဆုိးေပေတေနတာရယ္။ သားသမီးက မိဘကို စိတ္ဒုကၡေပးတာရယ္။ ဒါမွမဟုတ္ မိဘမေကာင္းေတာ့ သားသမီးဒုကၡျဖစ္ရတာရယ္ေတြေၾကာင့္ အဲဒီအခ်စ္ေတြက သားသမီးနဲ႔ မိဘကေတာ့ ခ်စ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခ်စ္က ပူေလာင္ေစတယ္လို႔ က်ေနာ္ျမင္တယ္။ အဲဒါက တခုေပါ့။

ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာျပန္စဥ္းစားလိုက္လို႔ရွိရင္ မိဘနဲ႔ သားသမီးေတြ ခ်စ္တာဟာ ျဖဴစင္တယ္။ သန္႔ရွင္းတယ္။ ေအးျမတယ္မွန္ေပမယ့္ မိဘနဲ႔ သားသမီးၾကားမွာ ျဖဴစင္တဲ့အခ်စ္ျဖစ္ဖို႔ တကယ့္လိုအပ္ ခ်က္က ဘာလဲ။ အဲဒါကို က်ေနာ္တို႔ သိဖို႔လိုမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီတကယ့္လိုအပ္ခ်က္က က်ေနာ္ အျမင္ကို ေျပာရမယ္ဆိုရင္ ... မိဘနဲ႔ သားသမီးၾကား နားလည္မႈရွိရမယ္။ ယုယမႈရွိရရင္။ ၾကင္နာမႈရွိရ မယ္။ ေႏြးေထြးမႈရွိရမယ္။ အဲဒါေတြရွိၿပီဆိုရင္ မိဘနဲ႔ သားသမီးၾကားမွာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ တကယ့္ကို ျဖဴစင္တဲ့ အခ်စ္။ သန္႔ရွင္းတဲ့ အခ်စ္။ ေအးျမတဲ့ အခ်စ္ကိုရမယ္။ ဒါဟာ ၅၂၈ ဆိုတဲ့ အခ်စ္။ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာပါပဲ။ ဒါကေတာ့ မိဘနဲ႔ သားသမီးၾကား အခ်စ္ကို က်ေနာ္ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ၾကည့္တာပါ။ ဖြင့္ၾကည့္ တာထက္ အျမင္ကို ေျပာတာ ပိုမွန္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္းလည္း အဲဒီလို ခံယူထားပါတယ္။ တကယ့္လက္ေတြမွာလည္း အဲဒီလို က်င့္သံုးပါတယ္။

ေနာက္ထပ္ အခ်စ္ဆိုတဲ့ အရာကို ေျပာခ်င္ပါေသးတယ္။ အဲဒါကေတာ့ သူငယ္ခ်င္း အခ်စ္ပါပဲ။ သူငယ္ခ်င္းလို႔ ဆိုလိုက္တာနဲ႔ ႏွစ္မ်ဳိးႏွစ္စား ေပၚလာပါေသးတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ ငယ္ေပါင္းႀကီး ေဖာ္ သူငယ္ခ်င္း။ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တမ်ဳိးကေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ တိုက္ဆိုင္တာပဲျဖစ္ျဖစ္။ ၀ါသနာတူတာပဲျဖစ္ျဖစ္။ လုပ္ရင္းေကာင္းရင္း ခင္မင္တာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခင္မင္ ရင္းႏွီး လာၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေျပာခ်င္တာပါ။ ဒီလိုမ်ဳိး က်ေနာ္ယူဆတာပါ။ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္မ်ဳိးေပါ့။ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြက စၿပီးေျပာရရင္ ... ငယ္သူငယ္ခ်င္းအခ်စ္ဟာ ပိုမိုခိုင္ၿမဲတယ္လို မေျပာခ်င္ပါဘူး။ ငယ္သူငယ္ခ်င္းအခ်စ္ဟာလည္း ျဖဴစင္တယ္။ ေအးျမတယ္။ သန္႔ရွင္းတယ္လို႔ က်ေနာ္ ထင္တယ္။ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြက ဆိုးတူေကာင္းဘက္ေတြလို႔ေတာင္ ေျပာၾကတယ္။ အကုန္ေျပာရရင္ ေသလည္း အတူတူ။ ရွင္လည္း အတူတူ ဆိုတာေတြထိေတာင္ ျဖစ္လာတဲ့ တကယ့္ အခ်စ္ပါပဲ။ အဲဒီထဲမွာလည္း နားလည္မႈ။ စာနာမႈ။ ေဖးမမႈ။ ေႏြးေထြးမႈ။ ၾကင္နာမႈ။ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္မႈ ေတြဟာလည္း အဲဒီငယ္သူငယ္ခ်င္းအခ်စ္မွာ ရွိေနတာပါပဲ။ ဒါဟာ တကယ့္သံေယာဇဥ္အခ်စ္ျဖစ္ပါပဲ။ သူငါလည္း မိဘနဲ သားသမီးအခ်စ္လိုပါပဲ။ ေနာက္ထပ္ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ အခ်စ္ဆိုတာကို ေျပာခ်င္ေသးတယ္။ အဲဒီအခ်စ္ဟာ ခိုင္မာမႈရွိသလို။ မခိုင္မာမႈလည္း ရွိပါတယ္။ သူတို႔ဟာလည္း ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြလိုပဲလို႔ေတာင္ ေျပာလို႔လည္းရပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ သူငယ္ခ်င္ေတြဟာ စြန္႔လႊတ္မႈ ေတြပါတယ္။ အနစ္နာခံမႈေတြပါတယ္။ သတၱိရွိမႈေတြပါတယ္။ စာနာသနားမႈေတြပါတယ္။ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းအခ်စ္မွာ။ သူလည္းပဲ ျဖဴစင္ပါတယ္။ ေအးျမပါတယ္။ ေႏြးေထြးပါတယ္။ တခါတေလ မွာလည္း တကယ့္ကို ပူေလာင္ေစတဲ့ အခ်စ္လည္း ျဖစ္ေနပါေသးတယ္။ ဒါကေတာ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းတို႔ အခ်စ္ေတြကို က်ေနာ္ ျမင္တာကို ေျပာတာ။ ကိုယ္တိုင္သိတာကိုလည္း ေျပာျပတာပါ။

ေနာက္ဆံုး တပိုင္းကို ေျပာရရင္ေတာ့ က်ေနာ္လည္း သိပ္မေျပာျပတက္ပါဘူး။ အဲဒါကေတာ့ ၁၅၀၀ ဆိုတဲ့ အခ်စ္ပါပဲ။ အဲဒီအခ်စ္ဟာ က်ေနာ့္ဆီမွာလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေျပာျပဖို႔ကို မစြမ္းပါဘူး။ ႏွစ္ေယာက္ခ်င္းေတာ့သိတယ္။ တျခားလူေတြကို ျပန္ၿပီးေျပာျပမတတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ သိသေလာက္ မွတ္သေလာက္ေလး ေျပာၾကည့္ရမယ္ဆိုရင္ .... အဲဒါကိုေတာ့ က်ေနာ္ ကဗ်ာအျဖစ္နဲ႔ ေရးၿပီး ေျပာလိုက္ပါမယ္။ ဟုတ္မဟုတ္ဆိုတာကိုေတာ့ ဖတ္ေနတဲ့ လူတိုင္းက စဥ္းစားၾကည့္ၾကေပါ့။ ကဗ်ာကိုေတာ့ က်ေနာ္ ေအာက္မွာ ေရးထားပါတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ၿပီးေတာ့ စဥ္းစားၾကပါ။ က်ေနာ္ ေျပာတာ ဟုတ္ခ်င္မွလည္ ဟုတ္မွာပါ။ အမွန္ႀကီးပဲလို႔ မသတ္မွတ္လိုက္ၾကပါနဲ႔လို႔ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါ တယ္။

“အခ်စ္ဆိုတာ”

အခ်စ္ဆိုတာဟာ
ေအးျမျခင္း။ ေႏြးေထြးျခင္း
ယုယျခင္း။ ၾကင္နာျခင္း
နားလည္ျခင္းေတြ အျပည့္နဲ႔ ရွိေနတာပါ။

အခ်စ္ဆိုတာဟာ
စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံျခင္း
ေပးဆပ္ျခင္း
ရယူပိုင္ဆိုင္ျခင္းေတြ အျပည့္နဲ႔ ရွိေနတာပါ။

အခ်စ္ဆိုတာဟာ
အေျပာက်ယ္တယ္
နက္ရႈိင္းတယ္
ၾကာရွည္မႈေတြ အျပည့္နဲ႔ ရွိေနတာပါ။

အခ်စ္ဆိုတာဟာ
တကယ္ေတာ့ ...
တိမ္ေယာင္နဲ႔ နက္
နက္မေယာင္နဲ႔ တိမ္
လြယ္မေယာင္နဲ႔ ခက္
ခက္မေယာင္နဲ႔ လြယ္ ျဖစ္ေနရပါတယ္။

ခုေတာ့ ...
အခ်စ္ဆိုတာဟာ
ေျပာဖို႔လည္း ခက္
အသိရလည္း ခက္ဆိုတဲ့ အခ်စ္ပါပဲ။

အဲဒါကေတာ့ ၁၅၀၀ ဆိုတဲ့အခ်စ္ကို က်ေနာ္ ကဗ်ာဖြဲ႔ၾကည့္လိုက္တာပါပဲ။ ဟုတ္မဟုတ္ဆိုတာကို အထက္မွာ က်ေနာ္ ေျပာျပခဲ့တဲ့အတိုင္း ကိုယ့္ဟာကိုယ္ စဥ္းစားၾကည့္ၾကပါ။ ကဲ ... ေမပ်ဳိ ေရ ... က်ေနာ္ အခ်စ္အေၾကာင္း ကို အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ၾကည့္လိုက္ပါၿပီး။ ဒီေလာက္ဆို ေက်နပ္လိမ့္မယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။ တျခားဘယ္သူကို TAG လုပ္မလဲလို႔ လိုက္ၾကည့္လိုက္တာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေျပာၿပီးကုန္ပါၿပီး။ ဒါေၾကာင့္ ဘယ္သူကိုမွ ျပန္ TAG မလုပ္ေတာ့ပါဘူး။ အားလံုး ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစဗ်ာ။

မာန္လိႈင္းငယ္

2 comments:

ေမပ်ိဳ said...

ေက်နပ္ပါတယ္ အကိုေရ။ ကဗ်ာေလးကိုေရာ၊ စာေလးကိုေရာ။ ေရးထားတာ သဲထက္ေတာင္ ေကာင္းေသးတယ္။ အထူးသျဖင့္ မိဘနဲ႔သားသမီးႀကားက အခ်စ္အေႀကာင္းေလးေလ။ အဲဒါေလးက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္။ မိဘနဲ႔သားသမီးႀကားမွာ နားလည္မႈက အရမ္းလိုတယ္မဟုတ္လား။ အရမ္းကို ေက်နပ္တယ္ေနာ္။

ပီေက said...

က်ေနာ့္ဘ၀မွာ ကိုယ့္ကုိ အျမဲေပ်ာ္ေအာင္ လုပ္ေပးေနတဲ့ လူေတြက မိဘနဲ႔ ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြပါပဲ။ ဆံုး႐ႈံးလို႔ မျဖစ္တဲ့ ရတနာေတြပါ။ က်ေနာ့္ဘ၀ရဲ႕ တန္ဖိုးအထားဆံုး ေမတၱာေတြပါ။ ဒီပို႔စ္ေလးကို ဖတ္ၿပီး သူတို႔ကို ျပန္ျမင္ေယာင္လာမိတယ္။ ေက်းဇူးပါ။

 
Design by Wordpress Theme | Bloggerized by Free Blogger Templates | coupon codes