3:48 PM
မာန္လႈိင္းငယ္
(၁)
ကိုေက်ာ္ ...
ေန႔တေန႔ကုန္တိုင္း
သတိရလို႔ ကဗ်ာေတြ ေရးျဖစ္တယ္
ဒါေပမယ့္
ကဗ်ာ့ကာရန္ေတြက
ဖုန္းဆိုးေျမလမ္းမလို ကေပါက္သိကေပါက္ခ်ာ
ခင္ဗ်ား မရွိေတာ့
အရာရာဟာ ခမ္းေျခာက္ အလြမ္းတေစၧေျခာက္ခံရတယ္။
(၂)
ပုထုဇဥ္လူသားမ်ား အလြမ္းေတြ သြန္းၿဖိဳးဖို႔
ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္အတြက္
ပန္းခ်ီေတြ ေရးျခယ္
ကဗ်ာေတြ ဖြဲ႔ႏြဲ႔
၀တၳဳေတြ သီကံုး
ရသေတြ လံုးေထြး
သံစဥ္ေတြ `to burst´
ေနာက္ဆံုးမွာ ...
ဆိုက္ေရာက္ဘူတာ လြမ္းရပါသည္
`လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္´ဆီ ... ။
(၃)
ခင္ဗ်ား မသိတဲ့ အရာတခု
က်ေနာ့္ကာရန္ေတြ
ခင္ဗ်ားလက္နဲ႔ ဖံုးကြယ္ထားတဲ့ ဆူးကို
တဖ်က္ဖ်က္နဲ႔ ရိုက္ခတ္လာတဲ့ လႈိင္းသံက
ေစတနာကို အက်ဳိးမေပး
သံသယမ်က္လံုးမ်ားနဲ႔သာ ၾကည့္ေနမယ္ဆိုရင္
ကမၻာႀကီး အရည္ေပ်ာ္မယ့္ ေခတ္တေခတ္ကို
ကမ္းၿပိဳရထားလို မကူးေျပာင္းခင္အခ်ိန္းေလးမွာ
အလွတရားနဲ႔ စူးနစ္ဒဏ္ရာ
အမုန္းတရားနဲ႔ စာနာျခင္းတို႔ ဘံုလံုတလွည့္ ေရတလွည့္
ဒီၿမိဳ႕မွာ ခင္ဗ်ားတေယာက္ထဲမဟုတ္ ...
ခင္ဗ်ားမရွိတဲ့ ဒီၿမိဳ႕မွာ
ေစတနာသန္႔သန္႔ ကာရန္ေတြကိုေတာ့
ျပန္မ႐ုပ္သိမ္းႏိုင္ပါဘူး ... ။
(၄)
ကိုေက်ာ္ ...
ၿပံဳးၿပံဳးေမာ့ေမာ့ေလးနဲ႔
အဆိပ္၀ိုင္တခြက္ကို ေသာက္ခဲ့ရင္
အဆိပ္ဟာ သတၱိပဲ
ဘ၀ကို အမုန္းဖြဲ႔စရာမလိုေအာင္
ခင္ဗ်ာရဲ႕ မွန္ကန္ျခင္း သစၥာတရားကို
တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ...
ခင္ဗ်ားေသာက္ခဲ့တဲ့ အဆိပ္၀ိုင္တခြက္ဟာ
ဒီေန႔ကမၻာအတြက္ မနက္ျဖန္ကမၻာကို
ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း အလင္းစက္ကေလး
ဒီ `လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္´ မွာ
ၿဖိဳးၿဖိဳးဖ်က္ဖ်က္ ထြန္းေတာက္ေစဖို႔
က်ေနာ္တို႔လည္း ...
ၿပံဳးၿပံဳးေမာ့ေမာ့ေလး အဆိပ္၀ိုင္တခြက္ကို ေသာက္ရင္း
ေနာင္တတစက္ကေလးမွ အေရာင္မေရာတဲ့ ဒီၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ... ။ ။
မာန္လႈိင္းငယ္
၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ေမလ (၂၇) ရက္။
မွတ္ခ်က္။ ။ ကိုေနဘုန္းလတ္ကို သတိရမႈေၾကာင့္ ဒီကဗ်ာေလးကို ေရးဖြဲ႔ခဲ့ျခင္းပါ။
ကိုေက်ာ္ ...
ေန႔တေန႔ကုန္တိုင္း
သတိရလို႔ ကဗ်ာေတြ ေရးျဖစ္တယ္
ဒါေပမယ့္
ကဗ်ာ့ကာရန္ေတြက
ဖုန္းဆိုးေျမလမ္းမလို ကေပါက္သိကေပါက္ခ်ာ
ခင္ဗ်ား မရွိေတာ့
အရာရာဟာ ခမ္းေျခာက္ အလြမ္းတေစၧေျခာက္ခံရတယ္။
(၂)
ပုထုဇဥ္လူသားမ်ား အလြမ္းေတြ သြန္းၿဖိဳးဖို႔
ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္အတြက္
ပန္းခ်ီေတြ ေရးျခယ္
ကဗ်ာေတြ ဖြဲ႔ႏြဲ႔
၀တၳဳေတြ သီကံုး
ရသေတြ လံုးေထြး
သံစဥ္ေတြ `to burst´
ေနာက္ဆံုးမွာ ...
ဆိုက္ေရာက္ဘူတာ လြမ္းရပါသည္
`လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္´ဆီ ... ။
(၃)
ခင္ဗ်ား မသိတဲ့ အရာတခု
က်ေနာ့္ကာရန္ေတြ
ခင္ဗ်ားလက္နဲ႔ ဖံုးကြယ္ထားတဲ့ ဆူးကို
တဖ်က္ဖ်က္နဲ႔ ရိုက္ခတ္လာတဲ့ လႈိင္းသံက
ေစတနာကို အက်ဳိးမေပး
သံသယမ်က္လံုးမ်ားနဲ႔သာ ၾကည့္ေနမယ္ဆိုရင္
ကမၻာႀကီး အရည္ေပ်ာ္မယ့္ ေခတ္တေခတ္ကို
ကမ္းၿပိဳရထားလို မကူးေျပာင္းခင္အခ်ိန္းေလးမွာ
အလွတရားနဲ႔ စူးနစ္ဒဏ္ရာ
အမုန္းတရားနဲ႔ စာနာျခင္းတို႔ ဘံုလံုတလွည့္ ေရတလွည့္
ဒီၿမိဳ႕မွာ ခင္ဗ်ားတေယာက္ထဲမဟုတ္ ...
ခင္ဗ်ားမရွိတဲ့ ဒီၿမိဳ႕မွာ
ေစတနာသန္႔သန္႔ ကာရန္ေတြကိုေတာ့
ျပန္မ႐ုပ္သိမ္းႏိုင္ပါဘူး ... ။
(၄)
ကိုေက်ာ္ ...
ၿပံဳးၿပံဳးေမာ့ေမာ့ေလးနဲ႔
အဆိပ္၀ိုင္တခြက္ကို ေသာက္ခဲ့ရင္
အဆိပ္ဟာ သတၱိပဲ
ဘ၀ကို အမုန္းဖြဲ႔စရာမလိုေအာင္
ခင္ဗ်ာရဲ႕ မွန္ကန္ျခင္း သစၥာတရားကို
တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ...
ခင္ဗ်ားေသာက္ခဲ့တဲ့ အဆိပ္၀ိုင္တခြက္ဟာ
ဒီေန႔ကမၻာအတြက္ မနက္ျဖန္ကမၻာကို
ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္း အလင္းစက္ကေလး
ဒီ `လြတ္က်ခဲ့တဲ့ ၿမိဳ႕ေတာ္´ မွာ
ၿဖိဳးၿဖိဳးဖ်က္ဖ်က္ ထြန္းေတာက္ေစဖို႔
က်ေနာ္တို႔လည္း ...
ၿပံဳးၿပံဳးေမာ့ေမာ့ေလး အဆိပ္၀ိုင္တခြက္ကို ေသာက္ရင္း
ေနာင္တတစက္ကေလးမွ အေရာင္မေရာတဲ့ ဒီၿမိဳ႕ေတာ္မွာ ... ။ ။
မာန္လႈိင္းငယ္
၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ေမလ (၂၇) ရက္။
မွတ္ခ်က္။ ။ ကိုေနဘုန္းလတ္ကို သတိရမႈေၾကာင့္ ဒီကဗ်ာေလးကို ေရးဖြဲ႔ခဲ့ျခင္းပါ။
Posted in: ကဗ်ာ
